بدان همواره آنکه برای رسیدن به تو از همه چیزش می گذرد؛

روزی تنهایت خواهد گذاشت؛

این هنجار دردناک زندگی است ...

عمریست که از حضور او جا ماندیم

در غربت سرد خویش تنها ماندیم

او منتظر است تا که ما برگردیم

ماییم که در غیبت کبری ماندیم

کیسه ی کوچک چــای تمام عمر دلباخته ی فنجان بود؛

ولی هر بار که حرف دلش را می زد، صدایش در آب جوش می سوخت؛

کیسه ی کوچک چای با یک تکه نخ رفت ته فنجان؛

و حرف دلش را آهسته به فنجان گفت؛

فنجان ســـــرخ شد ...!

گاهی شاید لازم باشه از یاد ببریم؛

یاد آن هایی را که با بودنشان، بودنمان را به بازی گرفتند ...